مجموعه فعالیتهای آموزش موثر در قرن بیست و یکم

مجموعه فعالیتهای آموزش موثر در قرن بیست و یکم

پیشگفتار

هربرت والبرگ در پیشگفتار توضیح می‌دهد که این کتابچه در اصل برای بخش عمومی "Handbook of Research on Improving Student Achievement" (ویرایش Gordon Cawelti، 1999، انتشارات ERS) تهیه شده و سپس برای انتشار در سری "Educational Practices" اقتباس شده است. او از همکارانش (Lorin Anderson، Jere Brophy، Margaret Wang و چهارده دانشجوی دکتری) برای بازبینی مطالب تشکر می‌کند و سوزان پیک را به عنوان همکار در اقتباس مطالب معرفی می‌کند.

نکته مهم: والبرگ تصریح می‌کند که این کتابچه عمدتاً بر پژوهش‌های انجام‌شده در کشورهای پیشرفته اقتصادی استوار است، اما بر جنبه‌هایی از یادگیری تمرکز دارد که به نظر می‌رسد در بیشتر نظام‌های آموزشی رسمی جهان جهانی باشند. با این حال، اصول باید با توجه به شرایط محلی ارزیابی و اقتباس شوند.

---

مقدمه

مقدمه چند نکته کلیدی را برجسته می‌کند:

1.     دامنه کاربرد: شیوه‌های توصیف‌شده عموماً برای موضوعات کلاسی در مدارس ابتدایی و متوسطه قابل اجرا هستند و اثرات یادگیری بزرگ و مثبت را برای دانش‌آموزان در شرایط بسیار متنوع نشان می‌دهند.

2.     مبنای پژوهشی: پژوهش بر روی این شیوه‌ها بیش از نیم قرن انباشته شده است. مطالعات متعددی که استفاده شده‌اند، نتایج چند صد تحقیق توسط بسیاری از پژوهشگران را ترکیب و سنتز کرده‌اند. این شیوه‌ها همچنین با تحلیل نظرسنجی‌های بزرگ ملی و بین‌المللی پیشرفت تحصیلی بررسی شده‌اند.

3.     محدودیت‌های پژوهش: بیشتر پژوهش‌ها از آزمون‌هایی استفاده کرده‌اند که حقایق و اصول موضوعات آکادمیک معمول را پوشش می‌دهند. پژوهش کمتر به هنر، موسیقی و ورزش مربوط می‌شود (که ممکن است تأکید رفتاری بیشتر و آکادمیک کمتری داشته باشند). همچنین پژوهش بر نوشتن، حل مسئله و تکمیل پروژه‌های آزمایشگاهی متمرکز نبوده است.

4.     منابع بیشتر: برای مطالعه بیشتر، منابع زیر معرفی شده‌اند: Husén & Postlethwaite (1994)، Lipsey & Wilson (1993)، Walberg (1984)، Walberg & Haertel (1997)، Wang, Haertel & Walberg (1993b)، و Waxman & Walberg (1999).

---

ده شیوه آموزشی مؤثر

1. مشارکت والدین (Parent Involvement)

یافته‌های پژوهشی:

·  ده‌ها مطالعه نشان داده‌اند که محیط خانه تأثیر قدرتمندی بر آنچه کودکان و جوانان در داخل و خارج مدرسه یاد می‌گیرند، دارد.

·  این محیط به مراتب قدرتمندتر از درآمد و تحصیلات والدین است.

·  یک دلیل اصلی: از نوزادی تا 18 سالگی، کودکان تقریباً 92٪ از وقت خود را خارج از مدرسه زیر تأثیر والدین می‌گذرانند.

·  در 29 مطالعه کنترل‌شده، 91٪ مقایسه‌ها به نفع کودکان در برنامه‌های مشارکتی بود.

در کلاس:

·  "برنامه درسی خانه" شامل: گفتگوهای آگاهانه والدین/فرزندان درباره مدرسه و رویدادهای روزمره؛ تشویق و بحث درباره خواندن اوقات فراغت؛ نظارت و بررسی انتقادی تلویزیون و فعالیت‌های همسالان؛ به تعویق انداختن خشنودی فوری برای اهداف بلندمدت؛ ابراز محبت و علاقه به پیشرفت تحصیلی کودک.

·  مربیان می‌توانند فعالیت‌های خاصی را پیشنهاد دهند و برنامه‌های بزرگ‌مقیاس معلم/والدین را توسعه دهند.

منابع: Graue, Weinstein & Walberg (1983)؛ Iverson & Walberg (1982)؛ Peng & Wright (1994)؛ Stevenson, Lee & Stigler (1986)؛ Walberg (1984)؛ Walberg & Paik (1997).

---

2. تکالیف نمره‌دار (Graded Homework)

یافته‌های پژوهشی:

·  ترکیب بیش از دوازده مطالعه نشان داد که تعیین و تکمیل تکالیف اثرات مثبتی بر پیشرفت تحصیلی دارد.

·  اثرات تقریباً سه برابر می‌شوند وقتی معلمان وقت می‌گذارند تا کار را نمره‌دهی کنند، تصحیح کنند، نظرات خاصی درباره بهبود ارائه دهند و مشکلات و راه‌حل‌ها را با دانش‌آموزان بحث کنند.

·  تکالیف به ویژه در مقطع متوسطه مؤثر است.

در کلاس:

·  ایالات متحده کمترین تعداد روزهای مدرسه را در میان کشورهای توسعه‌یافته دارد (به دلیل تعطیلات تابستانی طولانی) و دانش‌آموزان زمان کمتری را صرف تکالیف می‌کنند.

·  استعاره سه‌پایه صندلی: معلم تکلیف می‌دهد و بازخورد می‌دهد، والدین نظارت می‌کنند، دانش‌آموز انجام می‌دهد. اگر یک پایه ضعیف باشد، صندلی می‌افتد.

·  نقش معلم در ارائه بازخورد کلید maximising تأثیر مثبت تکالیف است.

·  سیاست‌های تکالیف با دقایق روزانه مشخص مفید هستند.

·  خطوط تلفن تکالیف (Homework Hotlines) مفید بوده‌اند.

·  معلمان می‌توانند از نمره‌دهی توسط دانش‌آموزان استفاده کنند تا بار کاری را کاهش دهند و مهارت‌های اجتماعی مشارکتی را آموزش دهند.

·  کیفیت تکالیف به اندازه کمیت آن مهم است.

منابع: Paschal, Weinstein & Walberg (1984)؛ Stevenson, Lee & Stigler (1986)؛ Walberg (1984, 1994)؛ Walberg & Haertel (1997).

---

3. زمان هم‌راستا با تکلیف (Aligned Time on Task)

یافته‌های پژوهشی:

·  بیش از 130 مطالعه از این ایده حمایت می‌کنند که هرچه دانش‌آموزان بیشتر مطالعه کنند، بیشتر یاد می‌گیرند. این یکی از مستمرترین یافته‌ها در تمام پژوهش‌های آموزشی است.

·  زمان به تنهایی کافی نیست. فعالیت‌های یادگیری باید اهداف آموزشی را منعکس کنند.

·  این هم‌راستایی "Curricular Focus" (تمرکز برنامه درسی) نامیده می‌شود.

·  "Systemic Reform" (اصلاح سیستمی) به این معناست که سه مؤلفه برنامه درسی—(1) اهداف، (2) کتاب‌های درسی، مواد و فعالیت‌های یادگیری، و (3) آزمون‌ها و سایر ارزیابی‌های نتیجه—از نظر محتوا و تأکید به خوبی مطابقت دارند.

در کلاس:

·  میزان یادگیری هم زمان مطالعه و هم تمرکز برنامه درسی را منعکس می‌کند.

·  تمرکز برنامه درسی تلاش برای تصمیم‌گیری درباره آنچه باید در یک سن یا پایه خاص یاد گرفته شود و سپس concentrating توجه، زمان و انرژی بر این عناصر است.

·  معلمان مستقیم‌ترین نقش را در اطمینان از انتقال این تأکید به کلاس دارند.

·  مدیریت کلاسی ماهرانه معلم با در نظر گرفتن آنچه باید یاد گرفته شود و شناسایی مؤثرترین راه‌های ارائه آن، زمان مطالعه مؤثر را افزایش می‌دهد.

منابع: Anderson & Walberg (1994)؛ Fredrick (1980)؛ Fredrick & Walberg (1980)؛ Stigler, Lee & Stevenson (1987)؛ Walberg & Fredrick (1991)؛ Walberg & Haertel (1997)؛ Walberg & Paik (1997)؛ Waxman & Walberg (1999).

---

4. تدریس مستقیم (Direct Teaching)

یافته‌های پژوهشی:

·  مطالعات متعددی نشان می‌دهند که تدریس مستقیم می‌تواند در promoting یادگیری دانش‌آموزان مؤثر باشد.

·  این فرآیند بر توالی سیستماتیک دروس، ارائه محتوا و مهارت‌های جدید، تمرین هدایت‌شده دانش‌آموز، استفاده از بازخورد و تمرین مستقل تأکید دارد.

·  ویژگی‌های معلمان مؤثر در تدریس مستقیم: وضوح، وظیفه‌محوری، اشتیاق و انعطاف‌پذیری.

·  معلمان مستقیم مؤثر همچنین ارائه‌های خود را به وضوح سازماندهی می‌کنند و گاه‌به‌گاه از ایده‌های دانش‌آموزان استفاده می‌کنند.

در کلاس:

·  استفاده از تدریس مستقیم به اوایل قرن گذشته بازمی‌گردد؛ این چیزی است که بسیاری از شهروندان و والدین انتظار دیدن آن را در کلاس‌ها دارند.

·  تدریس کلاسی گروه‌های متنوع ممکن است برای دانش‌آموزان کندتر بیش از حد پیشرفته و برای سریع‌تر بیش از حد تکراری باشد.

·  در یک یا دو دهه اخیر، نظریه‌پردازان سعی کرده‌اند کنترل بیشتری از برنامه‌ریزی و تکمیل درس را به خود دانش‌آموزان منتقل کنند تا "یاد بگیرند که یاد بگیرند".

شش عملکرد مرحله‌ای تدریس مستقیم:

1.     مرور روزانه، بررسی تکالیف و در صورت لزوم بازآموزی؛

2.     ارائه محتوا و مهارت‌های جدید در گام‌های کوچک؛

3.     تمرین هدایت‌شده دانش‌آموز با نظارت نزدیک معلم؛

4.     بازخورد اصلاحی و تقویت آموزشی؛

5.     تمرین مستقل در کار سر میز و در تکالیف با نرخ موفقیت بالا (بیش از 90٪)؛

6.     مرورهای هفتگی و ماهانه.

منابع: Brophy & Good (1986)؛ Gage & Needles (1989)؛ Walberg & Haertel (1997)؛ Wang, Haertel & Walberg (1993a, 1993b)؛ Waxman & Walberg (1999).

---

5. سازمان‌دهنده‌های پیشرفته (Advance Organizers)

یافته‌های پژوهشی:

·  بیش از دوازده مطالعه نشان داده‌اند که وقتی معلمان توضیح می‌دهند چگونه ایده‌های جدید در درس فعلی به ایده‌های دروس قبلی و سایر یادگیری‌های قبلی مربوط می‌شوند، دانش‌آموزان می‌توانند قدیم را با جدید 연결 کنند، که به آن‌ها کمک می‌کند بهتر به خاطر بسپارند و بفهمند.

·  هشدار دادن به آن‌ها درباره یادگیری نکات کلیدی به آن‌ها اجازه می‌دهد بر مهم‌ترین بخش‌های درس تمرکز کنند.

در کلاس:

·  سازمان‌دهنده‌های پیشرفته به دانش‌آموزان کمک می‌کنند بر ایده‌های کلیدی تمرکز کنند و پیش‌بینی کنند کدام نکات مهم هستند.

·  درک توالی یا تداوم توسعه موضوع می‌تواند انگیزه‌بخش باشد.

·  اگر دانش‌آموزان فقط یک ایده منزوی پس از دیگری را یاد بگیرند، موضوع ممکن است خودسرانه به نظر برسد.

·  یک "نقشه راه ذهنی" از آنچه accomplished کرده‌اند، جایی که در حال حاضر هستند و جایی که می‌روند می‌تواند از غافلگیری‌های ناخوشایند اجتناب کند و به آن‌ها کمک کند اهداف واقع‌بینانه تعیین کنند.

·  هدف‌گذاری، مرور کلی و پیش‌آزمون قبل از درس می‌تواند دانش‌آموزان را به نکات و سؤالات مهم حساس کند.

·  نشان دادن اینکه آنچه یاد می‌شود مشکلاتی را حل می‌کند که در دنیای خارج از مدرسه وجود دارند می‌تواند مفید باشد. مثال: زیست‌شناسی انسانی با تغذیه جالب‌تر از زیست‌شناسی انتزاعی است.

·  سازمان‌دهنده‌های پیشرفته گرافیکی: نقشه‌ها، جدول‌های زمانی، نمودارهای جریان ممکن است ارزش صدها کلمه را داشته باشند و آسان‌تر به خاطر سپرده شوند.

منابع: Ausubel (1968)؛ Walberg & Haertel (1997)؛ Walker (1987)؛ Weinert (1989).

---

6. آموزش راهبردهای یادگیری (The Teaching of Learning Strategies)

یافته‌های پژوهشی:

·  در دهه 1980، پژوهش شناختی بر تدریس به دنبال راه‌هایی برای تشویق خود-نظارتی، خود-آموزی یا "فراشناخت" برای fostering پیشرفت و استقلال بود.

·  مهارت‌ها مهم هستند، اما نظارت و مدیریت یادگیری خود توسط یادگیرنده اولویت دارد.

·  این رویکرد بخشی از عملکردهای تدریس مستقیم برنامه‌ریزی، تخصیص زمان و مرور را به یادگیرندگان منتقل می‌کند.

·  آگاهی از آنچه در ذهن فرد در طول یادگیری می‌گذرد یک گام اول حیاتی برای یادگیری مستقل مؤثر است.

·  برخی دانش‌آموزان فاقد این خودآگاهی هستند و باید مهارت‌های لازم برای نظارت و تنظیم یادگیری خود را آموزش ببینند.

·  مطالعات متعددی نشان داده‌اند که اثرات مثبت می‌توانند از مهارت‌های توسعه‌یافته ناشی شوند.

در کلاس:

·  دانش‌آموزان با مجموعه‌ای از راهبردهای یادگیری می‌توانند پیشرفت خود را به سمت اهداف صریح اندازه‌گیری کنند.

·  وقتی دانش‌آموزان از این راهبردها برای تقویت فرصت‌های یادگیری خود استفاده می‌کنند، همزمان مهارت‌های خودآگاهی، کنترل شخصی و خود-ارزیابی مثبت خود را افزایش می‌دهند.

سه مرحله ممکن آموزش درباره راهبردهای یادگیری:

1.     مدل‌سازی: معلم رفتار مورد نظر را نشان می‌دهد؛

2.     تمرین هدایت‌شده: دانش‌آموزان با کمک معلم عمل می‌کنند؛

3.     کاربرد: دانش‌آموزان مستقل از معلم عمل می‌کنند.

·  مثال: یک برنامه موفق "تدریس متقابل" (Reciprocal Teaching) درک مطلب خواندن را با داشتن دانش‌آموزان به نوبت در هدایت گفتگوها درباره ویژگی‌های مربوط متون fostering می‌کند. با assumING نقش‌های برنامه‌ریزی و نظارتی که معمولاً توسط معلمان اعمال می‌شود، دانش‌آموزان خود-مدیریتی را یاد می‌گیرند.

·  "برای یادگیری چیزی به خوبی، آن را آموزش دهید."

منابع: Haller, Child & Walberg (1988)؛ Palincsar & Brown (1984)؛ Pearson (1985)؛ Walberg & Haertel (1997).

---

7. تدریس خصوصی/همتا (Tutoring)

یافته‌های پژوهشی:

·  تدریس خصوصی یادگیری را با نیازهای دانش‌آموز هماهنگ می‌کند.

·  اثرات یادگیری بزرگ در چندین ده مطالعه داشته است.

·  اثرات به ویژه در ریاضیات بزرگ است—شاید به دلیل توالی و سازمان‌دهی به خوبی تعریف‌شده موضوع.

·  اگر دانش‌آموزان در یک کلاس ریاضی با سرعت بالا عقب بمانند، ممکن است هرگز جبران نکنند مگر اینکه مشکلات خاص آن‌ها شناسایی و remedied شود.

·  این ارزیابی فردی و فرآیند پیگیری فضیلت تدریس خصوصی و سایر وسایل آموزش انطباقی است.

در کلاس:

·  تدریس خصوصی همتا (تدریس خصوصی دانش‌آموزان کندتر یا جوان‌تر توسط دانش‌آموزان پیشرفته‌تر) تقریباً به خوبی تدریس خصوصی معلم عمل می‌کند؛ با تمرین پایدار دانش‌آموز ممکن است در برخی موارد برابر باشد.

·  تدریس خصوصی همتا یادگیری مؤثر را در tutors و tutees promoting می‌کند.

·  نیاز به سازماندهی افکار برای انتقال قابل فهم به دیگران، نیاز به آگاهی از ارزش زمان، و نیاز به یادگیری مهارت‌های مدیریتی و اجتماعی احتمالاً دلایل اصلی مزایا برای tutor هستند.

·  حتی دانش‌آموزان کندتر و آن‌هایی با ناتوانی‌ها می‌توانند در موقعیت آموزش به دیگران قرار گیرند اگر زمان و تمرین اضافی داده شوند. این می‌تواند به آن‌ها تجربه مثبت و افزایش عزت نفس بدهد.

·  موفقیت دو شیوه دیگر در این کتابچه—آموزش راهبردهای یادگیری و یادگیری مشارکتی—قابل انتساب به ویژگی‌های آموزشی مشابه تدریس خصوصی است.

منابع: Cohen, Kulik & Kulik (1982)؛ Ehly (1980)؛ Medway (1991)؛ Walberg & Haertel (1997).

---

8. یادگیری تسلط‌محور (Mastery Learning)

یافته‌های پژوهشی:

·  بیش از پنجاه مطالعه نشان می‌دهند که توالی دقیق، نظارت و کنترل فرآیند یادگیری نرخ یادگیری را افزایش می‌دهد.

·  پیش‌آزمون کمک می‌کند تعیین شود چه چیزی باید مطالعه شود؛ این به معلم اجازه می‌دهد از تعیین مطالبی که قبلاً تسلط یافته یا دانش‌آموز پیش‌نیازهای آن را ندارد اجتناب کند.

·  اطمینان از اینکه دانش‌آموزان به تسلط بر گام‌های اولیه در توالی دست می‌یابند کمک می‌کند اطمینان حاصل شود که آن‌ها پیشرفت رضایت‌بخش در گام‌های بعدی پیشرفته‌تر خواهند داشت.

·  ارزیابی مکرر پیشرفت به معلمان و دانش‌آموزان اطلاع می‌دهد که چه زمانی زمان اضافی و remedies اصلاحی مورد نیاز است.

·  یادگیری تسلط‌محور بهترین کار را وقتی موضوع به خوبی سازماندهی شده باشد انجام می‌دهد.

در کلاس:

·  به دلیل تأکید بر نتایج و نظارت دقیق بر پیشرفت، یادگیری تسلط‌محور می‌تواند زمان یادگیرندگان را صرفه‌جویی کند.

·  به دانش‌آموزانی که نیاز دارند زمان و remediation بیشتر می‌دهد.

·  به یادگیرندگان سریع‌تر اجازه می‌دهد از مطالبی که قبلاً می‌دانند رد شوند.

·  از آنجا که یادگیری تسلط‌محور آموزش را با نیازهای هر دانش‌آموز متناسب می‌کند، می‌تواند بهتر از دادن درس یکسان به کل کلاس در یک زمان عمل کند. چنین تدریس کلاسی ممکن است برای برخی یادگیرندگان بیش از حد سخت و برای دیگران بیش از حد آسان باشد.

·  برنامه‌های یادگیری تسلط‌محور نیاز به برنامه‌ریزی، مواد و رویه‌های ویژه دارند.

·  معلمان باید آماده باشند اجزای آموزش را شناسایی کنند، راهبردهای ارزیابی را توسعه دهند تا دانش‌آموزان به طور مناسب در پیوستار آموزشی قرار گیرند، و تقویت و بازخورد اصلاحی ارائه دهند—در حالی که به طور مداوم دانش‌آموزان را در دروس درگیر می‌کنند.

منابع: Bloom (1988)؛ Guskey (1990)؛ Kulik, Kulik & Bangert-Drowns (1990)؛ Walberg & Haertel (1997)؛ Waxman & Walberg (1999).

---

9. یادگیری مشارکتی (Co-operative Learning)

یافته‌های پژوهشی:

·  همانطور که بیش از پنجاه مطالعه نشان می‌دهند، یادگیری مؤثرتر از حد معمول پیش می‌رود وقتی exchanges بین معلمان و یادگیرندگان مکرر و به طور خاص به سمت مشکلات و علایق دانش‌آموزان هدایت شده باشد.

·  در تدریس کلاسی، فقط یک نفر می‌تواند در یک زمان صحبت کند، و دانش‌آموزان خجالتی یا کندتر ممکن است تمایلی به صحبت نداشته باشند.

·  وقتی دانش‌آموزان در گروه‌های دو تا چهار نفره کار می‌کنند، هر عضو گروه می‌تواند به طور گسترده participate کند، مشکلات فردی احتمال بیشتری دارد که روشن و remedied شوند (گاهی با کمک معلم)، و یادگیری می‌تواند تسریع شود.

در کلاس:

·  یادگیری مشارکتی به justified widespread شده است. نه تنها می‌تواند پیشرفت تحصیلی را افزایش دهد، بلکه فضایل دیگری نیز دارد.

·  با کار در گروه‌های کوچک، دانش‌آموزان کار تیمی، نحوه دادن و دریافت انتقاد، و نحوه برنامه‌ریزی، نظارت و ارزیابی فعالیت‌های فردی و مشترک خود با دیگران را یاد می‌گیرند.

·  به نظر می‌رسد محل‌های کار مدرن به طور فزاینده چنین تفویض جزئی اقتدار، مدیریت گروهی و مهارت‌های مشارکتی را require می‌کنند.

·  مانند مدیران مدرن، معلمان ممکن است نیاز داشته باشند بیشتر شبیه تسهیل‌کنندگان، مشاوران و ارزیابان باشند تا ناظران.

·  با این حال، پژوهشگران توصیه نمی‌کنند که یادگیری مشارکتی کل روز مدرسه را بگیرد؛ استفاده از تنوع رویه‌ها، نه یادگیری مشارکتی به تنهایی، مولدترین در نظر گرفته می‌شود.

·  یادگیری مشارکتی چیزی بیش از صرفاً assigning کودکان به گروه‌های کوچک است. معلمان باید به دقت طراحی و آماده‌سازی برای محیط گروه کوچک داشته باشند.

·  دانش‌آموزان نیاز به آموزش در مهارت‌های لازم برای کار موفق در گروه‌های کوچک دارند.

·  تصمیمات باید درباره استفاده از پاسخگویی فردی یا گروهی گرفته شوند.

·  مراقبت باید در establishing ترکیب قوت‌ها و نیازهای نمایندگی‌شده توسط دانش‌آموزان در گروه‌ها انجام شود.

·  توجه به این جزئیات احتمال اینکه گروه‌های مشارکتی یادگیری افزایش‌یافته تولید کنند را افزایش می‌دهد.

منابع: Hertz-Lazarowitz & Miller (1992)؛ Johnson & Johnson (1989)؛ Walberg & Haertel (1997)؛ Waxman & Walberg (1999).

---

10. آموزش انطباقی (Adaptive Education)

یافته‌های پژوهشی:

·  آموزش انطباقی یک فرآیند تشخیصی-تجویزی یکپارچه است که چندین شیوه قبلی—تدریس خصوصی، تسلط و یادگیری مشارکتی، و آموزش در راهبردهای یادگیری—را در یک سیستم مدیریت کلاسی برای تنظیم آموزش با نیازهای فردی و گروه‌های کوچک ترکیب می‌کند.

·  اثرات پیشرفت برنامه‌های انطباقی demonstrated شده‌اند.

·  اثرات گسترده‌تر آموزش انطباقی احتمالاً underestimated هستند، زیرا هدف آن اهداف متنوعی است که اندازه‌گیری آن‌ها دشوار است، از جمله خودمختاری دانش‌آموز، انگیزه درونی، انتخاب معلم و دانش‌آموز و مشارکت والدین.

در کلاس:

·  آموزش انطباقی نیاز به مراحل اجرایی دارد که توسط یک معلم استاد انجام می‌شود، از جمله برنامه‌ریزی، تخصیص زمان، تفویض وظیفه به دستیاران و دانش‌آموزان، و کنترل کیفیت.

·  برخلاف بیشتر شیوه‌های دیگر، این یک برنامه جامع برای کل روز مدرسه است، نه یک روش واحد که نیاز به ادغام ساده در یک موضوع یا در مجموعه یک معلم واحد داشته باشد.

·  تمرکز آن بر دانش‌آموز فردی نیاز دارد که موانع یادگیری ابتدا تشخیص داده شوند و سپس برنامه‌ای برای رسیدگی به آن نیازها توسعه یابد.

·  یک دانش‌آموز با نیازهای ویژه یا experiencing مشکلات تحصیلی becomes مسئولیت مشترک یک تیم از معلمان و متخصصان.

·  چنین رویکردی به آموزش معلمان را فرا می‌خواند تا طیف گسترده‌ای از رویکردهای تدریس را توسعه دهند، همراه با دانش اینکه چه زمانی هر یک از آن‌ها را most productively استفاده کنند، و تلاش‌های خود را با سایر متخصصان هماهنگ کنند.

·  زمان و فرصت برای انجام این کار برای اجرای آموزش انطباقی حیاتی هستند.

·  مدیریت حرفه‌ای ماهرانه برای ادغام همه جنبه‌های برنامه مورد نیاز است.

·  هماهنگی برنامه درسی چیزی بیش از یک برنامه برای تدریس مهارت‌ها و دانش موضوعی در سطوح پایه است که برای همه دانش‌آموزان اعمال می‌شود. در عوض، رابطه آن برنامه درسی با توانایی‌ها و نیازهای هر دانش‌آموز را در بر می‌گیرد.

·  در نتیجه، کارکنان دفتر مرکزی، مدیران و معلمان نیاز به آموزش بیش از حد معمول برای نصب و نگهداری برنامه‌های انطباقی دارند.

·  همانطور که اهداف برای مدرسه روشن‌تر و یکنواخت‌تر می‌شوند، باید به طور فزاینده ممکن باشد که رویکردهای سیستمی، مانند آموزش انطباقی، را توسعه و employ کرد.

منابع: Walberg & Haertel (1997)؛ Wang (1992)؛ Wang, Haertel & Walberg (1998)؛ Wang, Oates & Whiteshew (1995)؛ Wang & Zollers (1990)؛ Waxman & Walberg (1999).

---

فهرست منابع (References)

کتابچه شامل یک فهرست منابع گسترده با بیش از 40 منبع است که موضوعات زیر را پوشش می‌دهند:

·  روان‌شناسی شناختی: آثار Ausubel (1968)، Bloom (1988)، Palincsar & Brown (1984)

·  آمار آموزشی: Lipsey & Wilson (1993) – روش‌شناسی فراتحلیل

·  آموزش تطبیقی: Stevenson, Lee & Stigler (1986) – آموزش ریاضیات در ژاپن، تایوان و آمریکا

·  نوآوری آموزشی: Paschal, Weinstein & Walberg (1984) – تکالیف

·  برنامه درسی و ارزیابی: Wang (1992) – آموزش انطباقی

·  محیط خانه و تأثیر خانواده: Iverson & Walberg (1982)؛ Walberg & Paik (1997)

·  یادگیری مشارکتی: Johnson & Johnson (1989)؛ Hertz-Lazarowitz & Miller (1992)

·  تدریس خصوصی: Cohen, Kulik & Kulik (1982)؛ Medway (1991)

·  یادگیری تسلط‌محور: Guskey (1990)؛ Kulik, Kulik & Bangert-Drowns (1990)

·  راهبردهای یادگیری: Haller, Child & Walberg (1988)؛ Pearson (1985)

---

معرفی دفتر بین‌المللی آموزش (IBE)

تاریخچه:

·  IBE در 1925 در ژنو به عنوان یک نهاد خصوصی تأسیس شد.

·  در 1929، به اولین سازمان بین‌دولتی در زمینه آموزش تبدیل شد.

·  در 1969، به UNESCO به عنوان یک نهاد یکپارچه و در عین حال مستقل پیوست.

فعالیت‌های فعلی:

·  (a) مدیریت "World data on education" – یک بانک داده که profiles نظام‌های آموزشی ملی را به صورت مقایسه‌ای ارائه می‌دهد؛

·  (b) سازماندهی دوره‌های توسعه برنامه درسی در کشورهای در حال توسعه؛

·  (c) جمع‌آوری و انتشار نوآوری‌های قابل توجه در آموزش از طریق بانک داده INNODATA؛

·  (d) هماهنگی تهیه گزارش‌های ملی درباره توسعه آموزش؛

·  (e) اداره مدال Comenius که به معلمان و پژوهشگران برجسته آموزشی اعطا می‌شود؛

·  (f) انتشار فصلنامه "Prospects"، خبرنامه "Educational innovation and information"، راهنمای "Study abroad" و سایر انتشارات.

حاکمیت:

·  IBE توسط شورایی متشکل از نمایندگان 28 کشور عضو که توسط کنفرانس عمومی UNESCO انتخاب می‌شوند، اداره می‌شود.

---

جمع‌بندی نهایی

کتابچه "Effective Educational Practices" یک منبع ارزشمند و مبتنی بر پژوهش برای معلمان، مدیران مدارس، سیاست‌گذاران و پژوهشگران آموزشی است. این کتابچه ده شیوه آموزشی را معرفی می‌کند که اثرات بزرگ و مثبت بر یادگیری دانش‌آموزان در شرایط بسیار متنوع دارند.

نقاط قوت کتابچه:

1.     مبنای پژوهشی قوی: بیش از نیم قرن پژوهش و چند صد تحقیق.

2.     کاربرد جهانی: اگرچه پژوهش عمدتاً در کشورهای پیشرفته انجام شده، اصول قابل اجرا در سراسر جهان هستند.

3.     ساختار واضح: هر فصل شامل یافته‌های پژوهشی و کاربردهای کلاسی است.

4.     منابع گسترده: فهرست منابع جامع برای مطالعه بیشتر.

5.     تنوع شیوه‌ها: از مشارکت والدین تا آموزش انطباقی.

محدودیت‌ها:

1.     تمرکز بر موضوعات آکادمیک سنتی: پژوهش کمتر به هنر، موسیقی، ورزش، نوشتن، حل مسئله و پروژه‌های آزمایشگاهی مربوط می‌شود.

2.     زمینه اقتصادی: پژوهش عمدتاً در کشورهای پیشرفته اقتصادی انجام شده است.

3.     نیاز به اقتباس محلی: اصول باید با شرایط محلی ارزیابی و اقتباس شوند.

پیام کلیدی: آموزش مؤثر چندوجهی است و هیچ شیوه واحدی برای همه شرایط کافی نیست. ترکیب چندین شیوه—از مشارکت والدین تا آموزش انطباقی—می‌تواند یادگیری دانش‌آموزان را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

هشتگ‌های مربوط به شیوه‌های ده‌گانه

۱. مشارکت والدین

1.      #CurriculumOfTheHome — برنامه درسی خانه

2.      #ParentInvolvement — مشارکت والدین

3.      #HomeEnvironment — محیط خانه

۲. تکالیف نمره‌دار

4.      #GradedHomework — تکالیف نمره‌دار

5.      #HomeworkFeedback — بازخورد تکالیف

6.      #ThreeLeggedStool — صندلی سه‌پایه (معلم، والدین، دانش‌آموز)

۳. زمان هم‌راستا با تکلیف

7.      #AlignedTimeOnTask — زمان هم‌راستا با تکلیف

8.      #CurricularFocus — تمرکز برنامه درسی

9.      #SystemicReform — اصلاح سیستمی

۴. تدریس مستقیم

10. #DirectTeaching — تدریس مستقیم

11. #SixPhasedFunctions — شش عملکرد مرحله‌ای

12. #GuidedPractice — تمرین هدایت‌شده

۵. سازمان‌دهنده‌های پیشرفته

13. #AdvanceOrganizers — سازمان‌دهنده‌های پیشرفته

14. #MentalRoadMap — نقشه راه ذهنی

15. #GraphicOrganizers — سازمان‌دهنده‌های گرافیکی

۶. آموزش راهبردهای یادگیری

16. #LearningStrategies — راهبردهای یادگیری

17. #Metacognition — فراشناخت

18. #ReciprocalTeaching — تدریس متقابل

۷. تدریس خصوصی/همتا

19. #Tutoring — تدریس خصوصی

20. #PeerTutoring — تدریس خصوصی همتا

۸. یادگیری تسلط‌محور

21. #MasteryLearning — یادگیری تسلط‌محور

22. #PreTesting — پیش‌آزمون

23. #CorrectiveFeedback — بازخورد اصلاحی

۹. یادگیری مشارکتی

24. #CooperativeLearning — یادگیری مشارکتی

25. #SmallGroups — گروه‌های کوچک

۱۰. آموزش انطباقی

26. #AdaptiveEducation — آموزش انطباقی

27. #DiagnosticPrescriptive — تشخیصی-تجویزی

28. #IndividualizedInstruction — آموزش فردی‌شده

---

دسته‌بندی موضوعی هشتگ‌ها

دسته	هشتگ‌ها
مشارکت والدین و خانه	#CurriculumOfTheHome #ParentInvolvement #HomeEnvironment
تکالیف	#GradedHomework #HomeworkFeedback #ThreeLeggedStool
برنامه درسی	#AlignedTimeOnTask #CurricularFocus #SystemicReform
تدریس	#DirectTeaching #SixPhasedFunctions #GuidedPractice
سازمان‌دهی	#AdvanceOrganizers #MentalRoadMap #GraphicOrganizers
راهبردهای یادگیری	#LearningStrategies #Metacognition #ReciprocalTeaching
تدریس خصوصی	#Tutoring #PeerTutoring
تسلط	#MasteryLearning #PreTesting #CorrectiveFeedback
مشارکت	#CooperativeLearning #SmallGroups
انطباق	#AdaptiveEducation #DiagnosticPrescriptive #IndividualizedInstruction

---

هشتگ‌های کلان و فراگیر

اگر بخواهیم هشتگ‌های جامع‌تری برای کل کتاب ارائه دهیم:

1.      #EffectiveTeaching — تدریس مؤثر

2.      #EvidenceBasedEducation — آموزش مبتنی بر شواهد

3.      #ResearchSynthesis — ترکیب پژوهش

4.      #MetaAnalysis — فراتحلیل

5.      #StudentAchievement — پیشرفت دانش‌آموز

6.      #EducationalPractices — شیوه‌های آموزشی

7.      #IAE — آکادمی بین‌المللی آموزش

8.      #IBE — دفتر بین‌المللی آموزش

9.      #UNESCO — یونسکو

10. #WalbergPaik — والبرگ و پیک (نویسندگان)

---

مجله اینترنتی روان تنظیم

Online Journal of Ravantanzim

مجله تخصصی روانشناسی تربیتی شناختی

مدیر مسئول: محمود دلیر عبدی نیا

روانشناس تربیتی با دیدگاه شناختی

دانش آموخته دانشگاه تهران

●اولین مربی شناختی در ایران●

لطفا نظرات و پیشنهادات خود را از طریق بخش نظرات مجله اینترنتی روان تنظیم و یا از طریق ایمیل برای ما ارسال کنید.

استفاده از مطالب ارائه شده در این پایگاه، صرفا با ذکر منبع آزاد می باشد.