تحلیل جامع خودنظارتی: راهبردها و کاربردها

تحلیل جامع خودنظارتی

راهبردها و کاربردها

مقدمه

خودنظارتی (Self-Monitoring) یکی از مهارت‌های بنیادین خودتنظیمی و کارکرد اجرایی است که به افراد امکان می‌دهد رفتارها، افکار و هیجانات خود را مشاهده، ثبت و ارزیابی کنند. این فرایند نه‌تنها آگاهی از خود را افزایش می‌دهد، بلکه با ایجاد حلقه‌های بازخورد درونی، وابستگی به نظارت بیرونی را کاهش داده و استقلال را تقویت می‌کند. منابع بررسی‌شده نشان می‌دهند که خودنظارتی در حوزه‌های گوناگون — از آموزش ویژه و رفتاردرمانی تا کاهش وزن و یادگیری خودتنظیم — کاربرد داشته و پژوهش‌های تجربی از اثربخشی آن حمایت می‌کنند.

---

۱. تعریف و مفاهیم بنیادین

۱.۱. خودنظارتی چیست؟

خودنظارتی فرایندی است که در آن فرد رفتار هدف خود را تشخیص می‌دهد و وقوع یا عدم وقوع آن را ثبت می‌کند (Loftin, Gibb & Skiba, 2005). این فرایند شامل دو مؤلفه اصلی است:

·  خودمشاهده‌گری (Self-Observation): توجه آگاهانه به جنبه‌ای خاص از رفتار و تشخیص اینکه آیا رفتار مورد نظر رخ داده است یا خیر.

·  خودثبت‌گری (Self-Recording): ثبت و مستندسازی وقوع یا عدم وقوع رفتار (Amato-Zech, Hoff & Doepke, 2006).

خودنظارتی در چارچوب مدل‌های یادگیری خودتنظیم (SRL) قرار می‌گیرد که میان نظارت (ارزیابی اهداف یادگیری) و کنترل (تصمیم به مطالعه مجدد یا به‌کارگیری راهبرد) تمایز قائل می‌شوند (Dunlosky et al., 2005). در نظریه شناختی-اجتماعی بندورا نیز خودنظارتی یکی از سه زیرکارکرد اصلی مکانیزم خودتنظیمی است، در کنار داوری و واکنش هیجانی به خود (Bandura, 1991).

۱.۲. خودنظارتی و کارکرد اجرایی

خودنظارتی از فرایندهای فراشناختی (Metacognition) نشأت می‌گیرد. فراشناخت توانایی برنامه‌ریزی، اجرا، نظارت بر اعمال، تحلیل مشکلات، به‌کارگیری راهبرد و ارزیابی تکمیل فعالیت است. خودنظارتی با سایر مهارت‌های کارکرد اجرایی — مانند توجه، حافظه کاری، انعطاف‌پذیری، برنامه‌ریزی و خودکنترلی — رابطه‌ای دوسویه دارد: هم به آن‌ها وابسته است و هم تقویت‌کننده آن‌هاست (The OT Toolbox؛ Coachbit).

۱.۳. اصل «واکنش‌پذیری» (Reactivity)

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که صرفِ عمل ثبت و پیگیری می‌تواند فراوانی رفتار را تغییر دهد. این پدیده که «واکنش‌پذیری» نامیده می‌شود، خودنظارتی را به مداخله‌ای توانمند به‌حق تبدیل می‌کند (Links ABA Therapy Solutions). به بیان دیگر، آگاهی از رفتار در لحظه، فرد را قادر می‌سازد اقدامات جاری خود را با هدفش هم‌راستا کند.

---

۲. اصول و مؤلفه‌های خودنظارتی

۲.۱. شناسایی رفتار هدف

نخستین گام، تعریف عملیاتی رفتار هدف است. رفتار باید مشخص، قابل مشاهده، قابل اندازه‌گیری و مثبت‌محور باشد. به جای تعریف منفی («فریاد نزن»)، رفتار مطلوب جایگزین تعریف می‌شود («از صدای آرام داخل کلاس استفاده کن») (Links ABA Therapy Solutions؛ Loftin et al., 2005).

۲.۲. انتخاب روش ثبت

روش‌های ثبت متنوع‌اند: چک‌لیست، نمودار، ژورنال، اپلیکیشن‌های دیجیتال، شمارنده مچی، تایمر و برگه امتیاز. انتخاب روش باید بر اساس سطح توانایی فرد، سهولت استفاده، تناسب سنی و رفتار هدف انجام شود (Links ABA Therapy Solutions).

۲.۳. نشانه‌ها و محرک‌های یادآور

خودنظارتی مؤثر از محرک‌ها یا نشانه‌ها — مانند یادآورهای بصری، سیگنال‌های شنیداری یا لرزش‌های لمسی — برای یادآوری مشاهده و ثبت استفاده می‌کند. دستگاه MotivAider نمونه‌ای از محرک لمسی است که در پژوهش Amato-Zech و همکاران (2006) به‌کار رفت و نسبت به محرک‌های شنیداری مزیت‌هایی مانند کاهش انگ‌زنی و عدم تداخل با کلاس داشت.

۲.۴. تقویت و بازخورد

راهبردهای تقویت — بازخورد مثبت و پاداش — انگیزه ادامه مشارکت را فراهم می‌کنند. تقویت می‌تواند بیرونی (پاداش‌های ملموس، فعالیت‌های دلخواه، تحسین اجتماعی) یا درونی (رضایت از پیشرفت، حس خودکارآمدی) باشد. در خودنظارتی پیشرفته، خودتقویتی (Self-Reinforcement) جایگزین تقویت بیرونی می‌شود (Links ABA Therapy Solutions).

۲.۵. خودارزیابی و مقایسه با معیار

مقایسه رفتار ثبت‌شده با معیارهای شخصی یا اهداف از پیش تعیین‌شده، هسته فرایند ارزیابی را تشکیل می‌دهد. این مقایسه فرد را قادر می‌سازد الگوها را تشخیص دهد و در زمان واقعی تنظیمات لازم را انجام دهد.

---

۳. راهبردهای عملی خودنظارتی

منابع مختلف مجموعه‌ای از راهبردهای عملی را ارائه می‌دهند که در ادامه دسته‌بندی می‌شوند:

۳.۱. راهبردهای شناختی و فراشناختی

·  ساخت صدای درونی تفکر: برگزاری گفت‌وگوهای راهبردی پیش، در طول و پس از فعالیت‌ها برای تقویت فراشناخت (Pathway 2 Success).

·  نوشتن هدف: نوشتن دقیق هدف روی کارت یا یادداشت چسبان پیش از شروع جلسه کاری، به‌عنوان یادآور و تقویت‌کننده مالکیت رفتار.

·  توقف، تنفس، توجه: تمرین تنفس آگاهانه به‌عنوان چارچوبی برای توقف و بررسی وضعیت در لحظه.

·  خودگویی مثبت: استفاده از عبارات حمایتی مانند «می‌توانم روی هدفم بمانم» یا «می‌توانم متوقف شوم، نفس بکشم و به هدفم برگردم».

·  نوشتن فیلمنامه بازگشت به مسیر: توسعه یک جمله یا اسکریپت درونی که در لحظات انحراف توجه، فرد آن را تکرار می‌کند (Life Skills Advocate).

۳.۲. راهبردهای بصری و ساختاری

·  چک‌لیست‌ها: برای فعالیت‌های چندمرحله‌ای (چک‌لیست پایان روز، تکمیل کار، برنامه صبحگاهی) که هم به‌عنوان یادآور بصری و هم ابزار ثبت عمل می‌کنند.

·  نمودار تالی (Tally Chart): ثبت تعداد دفعات وقوع رفتار هدف (مثلاً هر مسئله ریاضی حل‌شده).

·  برگه امتیاز (Point Sheet): شناسایی اهداف و درجه‌بندی آن‌ها در بازه‌های زمانی مشخص؛ فرد در پایان هر بازه به خود امتیاز می‌دهد.

·  بصری‌های یادآور: تصاویر و جملات روی میز یا دفتر برای یادآوری رفتار مورد انتظار.

۳.۳. راهبردهای مبتنی بر زمان و توجه

·  تایمر: تنظیم بازه‌های زمانی مشخص برای تمرکز کامل (مثلاً ۱۰ دقیقه نوشتن ژورنال).

·  تکنیک پومودورو: تقسیم کار به بازه‌های ۲۵ دقیقه‌ای با استراحت‌های ۵ دقیقه‌ای و استراحت طولانی‌تر پس از چهار دوره.

·  وقفه‌های تقویت‌کننده مغز: استراحت‌های استراتژیک (تنفس آگاهانه، کشش، رنگ‌آمیزی، موسیقی) برای تازه نگه‌داشتن ذهن.

۳.۴. راهبردهای ثبت و بازتاب

·  ژورنال تأملی: پس از فعالیت، فرد درباره هدف، آنچه خوب پیش رفت، راهبردهای مؤثر و نامؤثر و اقدامات آینده می‌نویسد.

·  دفترچه یادداشت distractions: ثبت سریع عوامل حواس‌پرتی در حین کار و بازگشت فوری به وظیفه.

·  بررسی پیش از تحویل: مرور کار قبل از اتمام برای اطمینان از پیروی از دستورالعمل‌ها.

·  ثبت دیجیتال: استفاده از اپلیکیشن‌ها و ابزارهای دیجیتال برای ردیابی رفتار و دریافت بازخورد گرافیکی.

۳.۵. راهبردهای مبتنی بر پاداش و انگیزش

·  سیستم خودپاداشی: فرد برای رسیدن به اهداف خودنظارتی به خود پاداش می‌دهد و بدین ترتیب انگیزه درونی را می‌سازد (Coachbit).

·  خودفراخوانی تحسین (Self-Recruited Praise): فرد داده‌های خود را به بزرگسال ارائه می‌دهد و توجه مثبت دریافت می‌کند؛ مفید برای دانش‌آموزانی که رفتار مخرب آن‌ها برای جلب توجه است (Loftin et al., 2005).

۳.۶. راهبردهای مبتنی بر ذهن‌آگاهی و سلامت جسمانی

·  ذهن‌آگاهی و مدیتیشن: تمرین روزانه حتی چند دقیقه‌ای برای افزایش آگاهی از افکار و احساسات و تقویت خودنظارتی.

·  پایش سلامت جسمانی: ردیابی خواب، تغذیه، مصرف کافئین و قند به‌عنوان عواملی که بر تمرکز و توجه تأثیر می‌گذارند (Life Skills Advocate).

---

۴. مراحل اجرای مداخله خودنظارتی

منابع مختلف مراحل مشابهی را برای اجرای خودنظارتی پیشنهاد می‌کنند. مدل پنج‌مرحله‌ای Loftin و همکاران (2005) و مدل گام‌به‌گام Links ABA Therapy Solutions را می‌توان به‌صورت زیر تلفیق کرد:

گام ۱: تعریف عملیاتی رفتار هدف

رفتار باید مشخص، قابل مشاهده، قابل اندازه‌گیری و مثبت‌محور باشد. رفتارهای نامطلوب بهتر است به‌صورت معادل مثبت خود تعریف شوند.

گام ۲: انتخاب یا طراحی سیستم خودنظارتی

سیستم باید با نیازهای فرد و محیط تناسب داشته باشد: چک‌لیست، نمودار، شمارنده، اپلیکیشن یا دستگاه لمسی.

گام ۳: انتخاب تقویت‌کننده‌ها و معیارهای کسب آن‌ها

تقویت‌کننده‌ها باید معنادار و متناسب با سن و ترجیحات فرد باشند. در آغاز مداخله، تقویت مکرر توصیه می‌شود. ارائه حق انتخاب میان تقویت‌کننده‌های ترجیحی احتمال موفقیت را افزایش می‌دهد.

گام ۴: آموزش فرد برای استفاده از سیستم

آموزش شامل مدل‌سازی، ایفای نقش و تمرین است. فرد باید بداند:

·  رفتار هدف چه شکلی دارد

·  چگونه تشخیص دهد که رفتار را انجام داده است

·  چگونه رفتار را دقیق ثبت کند

·  چه تقویتی دریافت خواهد کرد

در پژوهش Amato-Zech و همکاران (2006)، دانش‌آموزان ابتدا با محرک شنیداری آشکار و سپس با MotivAider آموزش دیدند و تا رسیدن به خودنظارتی مستقل تمرین کردند. در مطالعه Loftin و همکاران (2005)، معلم ابتدا رفتار را ارزیابی و امتیاز می‌داد و سپس مسئولیت به‌تدریج به دانش‌آموز منتقل می‌شد. بررسی پایایی (تطابق داده‌های دانش‌آموز با مشاهده معلم) تا رسیدن به دقت بالای ۹۰٪ ادامه یافت.

گام ۵: محو تدریجی حمایت‌ها

نقش بزرگسال به‌تدریج کاهش می‌یابد: یادآوری‌ها حذف می‌شوند، معیارها بالاتر می‌روند و در نهایت فرد به‌طور مستقل از سیستم استفاده می‌کند. هدف نهایی، حداکثر استقلال در سطحی است که فرد در آن موفق باشد.

---

۵. شواهد تجربی و کاربردها

۵.۱. آموزش ویژه و رفتار کلاسی

پژوهش Amato-Zech و همکاران (2006) با سه دانش‌آموز ۱۱ ساله در کلاس آموزش ویژه نشان داد که استفاده از MotivAider (محرک لمسی) برای خودنظارتی توجه، رفتار on-task را از میانگین ۵۵٪ به بیش از ۹۰٪ افزایش داد. طرح ABAB معکوس برای هر شرکت‌کننده به‌کار رفت و داده‌های تعمیم‌سازی (در درس ریاضی بدون استفاده از MotivAider) نیز برای دو شرکت‌کننده بهبود نشان داد. نمرات پذیرش درمان توسط معلمان و دانش‌آموزان بالا بود.

Loftin و همکاران (2005) مورد «اسکات» را توصیف می‌کنند: دانش‌آموز ۱۱ ساله با اختلال هیجانی/رفتاری که با مداخله خودنظارتی برای افزایش دست‌بلندکردن و مشارکت مناسب، نه‌تنها رفتار کلاسی بلکه عملکرد تحصیلی او نیز بهبود یافت. این «تغییر رفتار جانبی» (Collateral Behavior Change) نشان می‌دهد که افزایش یک مهارت می‌تواند چند رفتار را همزمان تغییر دهد.

۵.۲. یادگیری خودتنظیم و عملکرد تحصیلی

Bloom (2013) پژوهش‌های متعددی را مرور می‌کند:

·  Lan، Bradley وParr (1993): دانشجویان آمار که برگه خودنظارتی SRL را پر می‌کردند، در هر چهار آزمون دوره بهتر عمل کردند.

·  Morisano و همکاران (2010): برنامه وب‌محور هدف‌گذاری و بازتاب، افزایش معنادار GPA را در گروه آزمایش نشان داد.

·  Sim (2007): گزارش‌های هفتگی بازتابی و هدف‌گذاری، خودمختاری و خوداطمینانی دانش‌آموزان ESL را افزایش داد.

Dunlosky و همکاران (2005) نشان می‌دهند که دقت نظارت بر یادگیری (Monitoring Accuracy) تعیین‌کننده اثربخشی خودنظارتی است. تأخیر در قضاوت‌های یادگیری (Delayed JOLs) نسبت به قضاوت‌های فوری دقت بالاتری دارد و به بهبود بازیابی حافظه می‌انجامد. همچنین آموزش خودنظارتی در یادگیری تداعی‌ها به یادگیری فهرست کلمات تعمیم نیافت — محدودیتی که بر اهمیت طراحی متناسب با نوع تکلیف تأکید می‌کند.

۵.۳. کاهش وزن و سلامت

Patel و همکاران (2019) در کارآزمایی تصادفی‌شده GoalTracker نشان دادند که استفاده از اپلیکیشن MyFitnessPal برای خودنظارتی وزن و رژیم غذایی، صرف‌نظر از ترتیب پیگیری، کاهش وزن بالینی معناداری (حدود ۲.۴ تا ۲.۸ کیلوگرم در ۳ ماه) تولید کرد. فراوانی بالاتر خودنظارتی با کاهش وزن بیشتر مرتبط بود (rs = −۰.۴۷ تا −۰.۵۸). با این حال، رویکرد متوالی (ابتدا وزن، سپس رژیم) نسبت به رویکرد همزمان مزیت اضافی نشان نداد و پایبندی به رژیم در گروه متوالی پایین‌تر بود.

Teixeira و همکاران (2015) در مرور نظام‌مند، خودنظارتی را به‌عنوان مهارت خودتنظیمی که پیامدهای کنترل وزن میان‌مدت و بلندمدت را میانجی‌گری می‌کند، شناسایی کردند. Berry و همکاران (2021) نیز خودنظارتی دیجیتال را به‌عنوان تکنیک مؤثر تغییر رفتار برای کاهش وزن، افزایش فعالیت بدنی و کاهش کالری دریافتی تأیید کردند.

۵.۴. خودنظارتی در نوجوانان و بزرگسالان نورودایورجنت

Coachbit خودنظارتی را به‌عنوان جایگزین نظارت بیرونی والدین معرفی می‌کند: زمانی که والدین همه نظارت را انجام می‌دهند، نوجوان هرگز آگاهی درونی از رفتارها و پیشرفتش توسعه نمی‌دهد. خودنظارتی با تبدیل نوجوان به «سیستم بازخورد خودش»، استقلال را می‌سازد و تعارض والد-نوجوان را کاهش می‌دهد. Life Skills Advocate نیز هشت تکنیک عملی برای بهبود تمرکز و توجه در نوجوانان نورودایورجنت ارائه می‌دهد که از شناسایی نشانه‌های هشدار off-task تا پایش سلامت جسمانی را شامل می‌شود.

---

۶. مزایای خودنظارتی

بر اساس منابع بررسی‌شده، مزایای خودنظارتی عبارت‌اند از:

مزیت	توضیح
افزایش استقلال	کاهش وابستگی به محرک‌ها و نظارت بیرونی؛ فرد خودش را نشانه‌گذاری می‌کند (Links ABA؛ Loftin et al.)
افزایش خودآگاهی	شناخت الگوها، محرک‌ها و زمینه‌های رفتار (Links ABA؛ The OT Toolbox)
بهبود انگیزه	مشارکت فعال در برنامه رفتار، انگیزه و تعامل را افزایش می‌دهد (Links ABA)
افزایش اعتماد به نفس	مدیریت موفق رفتار، حس موفقیت و عزت نفس را تقویت می‌کند (Links ABA؛ Bloom, 2013)
کاهش وابستگی به پرامپت	فرد خودش را در زمان مناسب به رفتار مناسب هدایت می‌کند (Links ABA)
بازخورد فوری	فرد بدون نیاز به بزرگسال، بازخورد فوری به خود می‌دهد (Life Skills Advocate)
تغییر رفتار جانبی	افزایش یک مهارت می‌تواند چند رفتار را همزمان تغییر دهد (Loftin et al., 2005)
تعمیم‌پذیری	مهارت در محیط‌های مختلف (کلاس، خانه، محل کار) قابل استفاده است (The OT Toolbox؛ Coachbit)
ارتباط و گفت‌وگو	داده‌ها به‌جای سرزنش، راهنمای گفت‌وگو می‌شوند (Life Skills Advocate)
تمرکز بر عملکرد فردی	نیازی به مقایسه با دیگران نیست؛ پیشرفت فردی معیار است (Life Skills Advocate)

---

۷. محدودیت‌ها و ملاحظات

۷.۱. دقت نظارت

خودنظارتی زمانی مؤثر است که دقت نظارت خوب باشد و فرد بتواند از نظارت برای کنترل یادگیری استفاده کند. اگر دقت نظارت ضعیف باشد یا فرد نتواند از آن بهره ببرد، رویکرد شکست می‌خورد (Dunlosky et al., 2005). به همین دلیل، بررسی پایایی داده‌ها (تطابق ثبت فرد با مشاهده بزرگسال) در مراحل اولیه ضروری است.

۷.۲. ساختار محیط

محیط یادگیری باید به‌گونه‌ای ساختار یابد که فرد فرصت استفاده از نظارت برای کنترل یادگیری را داشته باشد. تکالیف با سرعت تعیین‌شده توسط آزمایشگر مزایای حداقلی ایجاد می‌کنند (Dunlosky et al., 2005).

۷.۳. محدودیت تعمیم

آموزش خودنظارتی در یک نوع تکلیف ممکن است به تکالیف دیگر تعمیم نیابد (مثلاً عدم تعمیم از یادگیری تداعی به یادگیری فهرست کلمات). همچنین در پژوهش Amato-Zech، حذف MotivAider منجر به بازگشت کامل به سطح پایه نشد و کاهش تدریجی on-task مشاهده شد؛ این نشان می‌دهد که دانش‌آموزان تا حدی به محرک بیرونی وابسته بودند.

۷.۴. نیاز به پشتیبانی اولیه

خودنظارتی مهارتی آموختنی است که به آموزش، مدل‌سازی، تمرین و بازخورد نیاز دارد. Garavalia و Gredler (2002) نشان دادند که صرفِ اشاره به مزایای خودتنظیمی کافی نیست؛ دانش‌آموزان اغلب در به‌کارگیری این راهبردها در عادات مطالعه خود کند عمل می‌کنند. آموزش صریح راهبرد باید با فعالیت‌هایی همراه شود که دانش‌آموزان در آن‌ها فعالانه هدف‌گذاری، استفاده از راهبرد و خودنظارتی را تمرین کنند.

۷.۵. ملاحظات جمعیت‌شناختی

بیشتر پژوهش‌های مرورشده بر دانش‌آموزان، دانشجویان، بزرگسالان با آسیب مغزی اکتسابی و بزرگسالان با اضافه‌وزن متمرکز بوده‌اند. تعمیم یافته‌ها به سایر جمعیت‌ها و فرهنگ‌ها باید با احتیاط انجام شود.

---

۸. ملاحظات عملی برای اجرا

۸.۱. شروع کوچک

با یک یا دو رفتار هدف شروع کنید تا فرد غرق در گرفتاری نشود (Links ABA؛ Coachbit).

۸.۲. سادگی ثبت

از روش‌های ساده و قابل فهم استفاده کنید؛ پیچیدگی، ثبات را از بین می‌برد (Coachbit؛ Links ABA).

۸.۳. تقویت Consistent

بازخورد مثبت منظم و پاداش‌ها را فراهم کنید (Links ABA).

۸.۴. صبر و حمایت

یادگیری خودنظارتی زمان و تمرین می‌خواهد. محو تدریجی حمایت‌ها باید با سرعت فرد هماهنگ باشد (Links ABA).

۸.۵. مشارکت فرد در طراحی

مشارکت دانش‌آموز در برنامه‌ریزی از مشکلات احتمالی جلوگیری می‌کند و سرمایه‌گذاری او را در مداخله افزایش می‌دهد (Loftin et al., 2005).

۸.۶. بازتاب روزانه و هفتگی

بازبینی دو دقیقه‌ای پایان روز («چه چیزی کار کرد؟ چه چیزی نکرد؟ چه چیزی را تنظیم کنم؟») و مرور هفتگی داده‌ها برای تشخیص الگوها (Coachbit).

۸.۷. توجه به نشانه‌های هشدار off-task

کمک به فرد برای شناسایی رفتارها یا افکاری که توجه را از تکلیف دور می‌کند و توسعه راهبردهای اجتناب یا محدودسازی آن‌ها (Life Skills Advocate).

---

۹. نتیجه‌گیری

خودنظارتی رویکردی مبتنی بر شواهد برای پرورش استقلال در گروه‌های سنی و سطوح توانایی مختلف است. از طریق اصولی که در خودآگاهی، اندازه‌گیری و ارزیابی ریشه دارند، افراد یاد می‌گیرند رفتارهای خود را به‌طور فعالانه مدیریت کنند. اجرای راهبردهای مؤثر — مانند پشتیبانی‌های بصری، ابزارهای فناورانه و تقویت شخصی‌سازی‌شده — تداوم و تعامل را تضمین می‌کند. مزایای خودنظارتی، از جمله بهبود خودتنظیمی، دستیابی به هدف و کاهش وابستگی به محرک‌های بیرونی، در حوزه‌های آموزشی، رفتاری و رشدی گسترده است. پژوهش‌ها به‌طور مداوم نشان می‌دهند که پرورش مهارت‌هایی مانند خودآگاهی، خودکارآمدی و خودمدیریتی افراد را قادر می‌سازد محیط خود را مستقل‌تر طی کنند و خودمختاری مادام‌العمر را ارتقا دهند. با تلفیق شیوه‌های مبتنی بر شواهد با نوآوری‌های فناورانه، مراقبان، مربیان و متخصصان می‌توانند پتانسیل کامل سیستم‌های خودنظارتی را برای حمایت از رشد فردی و استقلال آزاد کنند.

---

منابع عمومی و پژوهشی

·  Amato-Zech, N. A., Hoff, K. E., & Doepke, K. J. (2006). Increasing on-task behavior in the classroom: Extension of self-monitoring strategies. Psychology in the Schools, 43(2), 211–221. ·  Bandura, A. (1991). Social cognitive theory of self-regulation. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 248–287. ·  Bloom, M. (2013). Self-regulated learning: Goal setting and self-monitoring. The Language Teacher, 37(4), 46–50. ·  Dunlosky, J., Hertzog, C., Kennedy, M., & Thiede, K. W. (2005). The self-monitoring approach for effective learning. Cognitive Technology, 10(1), 4–11. ·  Links ABA Therapy Solutions. Teaching self-management: ABA strategies for self-monitoring behavior. ·  Loftin, R. L., Gibb, A. C., & Skiba, R. J. (2005). Using self-monitoring strategies to address behavior and academic issues. Impact, 18(2). ·  Patel, M. L., Hopkins, C. M., Brooks, T. L., & Bennett, G. G. (2019). Comparing self-monitoring strategies for weight loss in a smartphone app: Randomized controlled trial. JMIR mHealth and uHealth, 7(2), e12209. ·  Pathway 2 Success. Self-monitoring strategies for kids and teens. ·  Skill Builders ABA. Using self-monitoring tools to increase independence. ·  The OT Toolbox. Self-monitoring strategies for kids. ·  Coachbit. Self-Monitoring – Executive Function glossary. ·  Life Skills Advocate. Improve your focus with these 8 self-monitoring strategies.